Η φωτογραφία δεν βασίζεται μόνο στο φως και στις τεχνικές ρυθμίσεις της μηχανής. Εξίσου σημαντικό είναι το πού εστιάζει ο φωτογράφος και πώς οργανώνει τα στοιχεία μέσα στο κάδρο. Η σωστή εστίαση βοηθά να αναδειχθεί το βασικό θέμα της εικόνας, ενώ η σύνθεση καθορίζει πώς ο θεατής αντιλαμβάνεται τη φωτογραφία.
Στο δεύτερο μέρος της σειράς άρθρων «Η Βάση της Φωτογραφίας», θα εξετάσουμε βασικές έννοιες όπως η εστίαση, το βάθος πεδίου και οι βασικοί κανόνες σύνθεσης. Θα δούμε πώς λειτουργεί η αυτόματη και η χειροκίνητη εστίαση, πώς το διάφραγμα επηρεάζει το βάθος πεδίου και πώς τεχνικές όπως ο κανόνας των τρίτων, οι κατευθυντήριες γραμμές και η ισορροπία μέσα στο κάδρο μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τη σύνθεση μιας φωτογραφίας.
Η εστίαση (focus) είναι η διαδικασία με την οποία η φωτογραφική μηχανή καθορίζει ποιο σημείο της εικόνας θα αποτυπωθεί καθαρά. Όταν ένα σημείο βρίσκεται σε σωστή εστίαση, οι λεπτομέρειες του θέματος εμφανίζονται ευκρινείς, ενώ τα στοιχεία μπροστά ή πίσω από αυτό μπορεί να φαίνονται πιο θολά.
Το βάθος πεδίου (depth of field) είναι η περιοχή της εικόνας που εμφανίζεται καθαρή και σε εστίαση. Σε ορισμένες φωτογραφίες το βάθος πεδίου είναι μικρό, με αποτέλεσμα μόνο ένα μέρος της εικόνας να είναι καθαρό, ενώ σε άλλες είναι μεγάλο και σχεδόν όλη η σκηνή βρίσκεται σε εστίαση.
Η σωστή κατανόηση της εστίασης και του βάθους πεδίου είναι βασική για να μπορεί ο φωτογράφος να ελέγχει ποιο στοιχείο της εικόνας θα τραβήξει την προσοχή του θεατή.
Οι περισσότερες σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές διαθέτουν δύο βασικούς τρόπους εστίασης:
Η μηχανή επιλέγει και ρυθμίζει αυτόματα το σημείο εστίασης χρησιμοποιώντας αισθητήρες και αλγορίθμους ανίχνευσης αντίθεσης ή φάσης. Είναι η πιο συνηθισμένη επιλογή για καθημερινή φωτογράφηση, ειδικά σε κινούμενα θέματα όπως άνθρωποι, ζώα ή αθλητικές σκηνές.
Ο φωτογράφος ρυθμίζει την εστίαση περιστρέφοντας τον δακτύλιο εστίασης στον φακό. Η χειροκίνητη εστίαση χρησιμοποιείται συχνά σε:
Η επιλογή μεταξύ AF και MF εξαρτάται κυρίως από το θέμα και τις συνθήκες λήψης.
Το βάθος πεδίου είναι η απόσταση μεταξύ του πιο κοντινού και του πιο μακρινού σημείου της εικόνας που φαίνεται καθαρό.
Υπάρχουν δύο βασικές περιπτώσεις:
Μόνο ένα μικρό μέρος της εικόνας βρίσκεται σε εστίαση και το φόντο είναι θολό. Αυτό χρησιμοποιείται συχνά σε:
Μεγάλο μέρος της σκηνής είναι καθαρό και σε εστίαση. Αυτό είναι συνηθισμένο σε:
Το βάθος πεδίου επηρεάζει σημαντικά το ύφος και την αίσθηση μιας φωτογραφίας.
Το βάθος πεδίου επηρεάζεται κυρίως από τρεις παράγοντες:
Εστιακή απόσταση φακού (focal length)
Οι τηλεφακοί δημιουργούν συνήθως μικρότερο βάθος πεδίου σε σχέση με τους ευρυγώνιους φακούς.
Απόσταση από το της αντικείμενο φωτογράφισης
Όσο πιο κοντά βρίσκεται η μηχανή στο αντικείμενο της φωτογράφισης, τόσο μικρότερο γίνεται το βάθος πεδίου.
Η κατανόηση αυτών των παραγόντων επιτρέπει στον φωτογράφο να ελέγχει το αποτέλεσμα της εικόνας.
Η σύνθεση (composition) είναι ο τρόπος με τον οποίο οργανώνονται τα στοιχεία μέσα στο κάδρο. Ακόμη και μια τεχνικά σωστή φωτογραφία μπορεί να φαίνεται αδύναμη αν η σύνθεση δεν είναι ισορροπημένη.
Η καλή σύνθεση βοηθά:
Υπάρχουν αρκετές τεχνικές σύνθεσης που χρησιμοποιούνται συχνά στη φωτογραφία.
Ο κανόνας των τρίτων (rule of thirds) είναι μία από τις πιο γνωστές αρχές σύνθεσης.
Η εικόνα χωρίζεται νοητά σε εννέα ίσα τμήματα με δύο οριζόντιες και δύο κάθετες γραμμές. Τα βασικά στοιχεία της φωτογραφίας τοποθετούνται συνήθως:
Με αυτόν τον τρόπο η εικόνα γίνεται πιο ισορροπημένη και πιο ενδιαφέρουσα οπτικά.
Οι οδηγητικές γραμμές (leading lines) χρησιμοποιούνται για να κατευθύνουν το βλέμμα του θεατή προς το βασικό θέμα της φωτογραφίας.
Παραδείγματα γραμμών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν:
Οι γραμμές αυτές δημιουργούν αίσθηση βάθους και βοηθούν τη φωτογραφία να γίνει πιο δυναμική.
Η συμμετρία εμφανίζεται όταν τα στοιχεία της εικόνας είναι οπτικά ισορροπημένα γύρω από έναν άξονα.
Παραδείγματα συμμετρίας εμφανίζονται συχνά σε:
Η συμμετρία μπορεί να δημιουργήσει μια αίσθηση τάξης και αρμονίας στη φωτογραφία.
